Het meest bijzondere in mijn leven gebeurde in de laatste klas van mijn avond HBS in Hilversum in 1970 (met allemaal niet meer zo echt piepjonge leerlingen dus).  We hadden een wat oudere natuurkunde leraar. Hij zal over de 60 geweest zijn en deze meneer Boekkooi vertelde over een metalen draad raam in een magnetisch veld. Als je dat laat ronddraaien in dat magnetische veld gaat in die draad een elektrische stroom lopen. Dat vertelde meneer Boekkooi. 

Op de voorste bank hing een zekere Arnold ten B (van over de twintig) wat vadsig achterover en zei langzaam „en… meneer Boekkooi, wat hèbben wij daaraan?!“

Meneer Boekkooi kwam langzaam op hem af, boog zich voorover, stak een vuist in de lucht en bulderde: „Wat hèbben wij daaraan?  wat hèbben wij daaraan?! Dat is een wònder, meneer!! . Dat is een wònder!!.

Ik vond deze reactie van mijn natuurkundeleraar zo indrukwekkend dat ik natuurkunde ben gaan studeren. Al moest ik eerst in militaire dienst en kon pas twee jaar later starten met de studie. Ik was 25. Ik ben uiteindelijk klinisch fysicus audioloog geworden. meneer Bookkooi heeft mijn leven veranderd en dat zal ik niet vergeten. 

Dik Linschoten